پرنده كه با بالهاى خود حركت مىكند ، آنها نيز با آن قوا و بالها از آسمان به زمين مىآيند و سپس بالا مىروند ، و از جائى به جائى دگر منتقل مىگردند .
و قرآن كريم آن را جناح يعنى بال ناميده است ، به جهت آنكه منظور و مقصود از بال كه وصول به هدف است بر آن مترتّب است . و لازم نيست كه مانند بال مرغ داراى پر و بدين خصوصيّت باشد ؛ زيرا از اطلاق كلمهء جناح بر آن ، بيش از اين بدست نمىآيد . مانند كلمهء عرش و كرسىّ و لوح و قلم و امثال آن كه در قرآن بسيار است .
و معناى أولى أجنحة مثنى و ثلث و ربع آنست كه : بعضى از اصناف آنها مجهّز به دو قوّه و نيرو از جانب حقّ هستند ، و بعضى مجهّز به سه قوّه ، و بعضى مجهّز به چهار قوّه . و اينكه بلافاصله به دنبال آن مىگويد : يزيد فى الخلق ما يشاء بر حسب سياق ، مشعر به اينست كه بعضى از اصناف ملائكه بقدرى كه خداوند اراده كرده است ، مجهّز به بيشتر از چهار قوّه هستند .
حضرت استاد آية الله علّامهء طباطبائى قدّس الله سرّه الشّريف در تفسير اين كريمهء مباركه ، در ذيل آن به عنوان : كلام فى الملائكة بيانى دارند كه ما آن را در اينجا مىآوريم :
« ذكر فرشتگان در قرآن كريم مكرّرا آمده است ، و ليكن فقط دوتاى از آنها را با نام جبريل و ميكال ، و بقيّه را با عنوان وصف ذكر نموده است ؛ مثل :
ملكالموت و الكرام الكاتبين و السّفرة الكرام البررة و الرّقيب و العتيد و غير ذلك .
و آنچه از گفتار خداوند در كتابش ، و از احاديث شايعهء مسلّمه دربارهء صفات و اعمالشان بدست مىآيد آنست كه اوّلا : ملائكه موجودات گرامى و گرانقدرى هستند كه واسطهء بين خدا و اين عالم شهادت مىباشند .
هيچ حادثهاى از حوادث و هيچ واقعهاى از وقايع نيست ، چه كوچك و
نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 405
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٤٠٥