و علىهذا نبايد آيه را اختصاص داد به فرشتگانى كه بر پيغمبران عليهم السّلام فرودمىآمدند و دربارهء خصوص احكام و شريعت ، حامل وحى بودهاند ؛ زيرا علاوه بر اطلاق لفظ رسل ، آياتى در قرآن كريم داريم كه رسل و وسائط ميان خدا و خلقش را با تعبيرى به غير از تعبير ملائكه ياد نموده است .
مثل آيه :
حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ .
« 1 » « تا زمانى كه چون مرگ يك نفر از شما دررسد ، فرستادگان و رسل ما جان او را مىگيرند و كوتاهى نمىكنند . » و مثل آيه :
إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ .
« 2 » « تحقيقا رسل و فرستادگان ما مىنويسند و ضبط مىكنند مكرها و خدعههائى را كه شما بجاى مىآوريد . » و مثل آيه :
وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا إِنَّا مُهْلِكُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ .
« 3 » « و در وقتى كه رسل و فرستادگان ما براى ابراهيم بشارت آوردند ، گفتند :
ما هلاككنندهء ساكنين اين قريه مىباشيم . » و أجنحة جمع جناح است به معناى بال كه پرنده براى پرواز دارد ( و بهمنزلهء دست است براى انسان ) و طائر مىتواند با آن به آسمان پرواز كند و از آنجا به پائين بپرد ، و از جائى به جائى طيران نمايد .
بناء علىهذا فرشتگان مجهّز به قوا و خصوصيّاتى هستند كه مانند طائر و
هامش
( 1 ) - ذيل آيه 61 ، از سورهء 6 : الأنعام
( 2 ) - ذيل آيه 21 ، از سورهء 10 : يونس
( 3 ) - قسمتى از آيه 31 ، از سورهء 29 : العنكبوت