يعنى مكتبشان همين را مىگفت و مىگويد .
[ ايمان به غيب و فرشتگان عالم علوى ، شرط تقوى و رستگارى است ]
قرآن ، كتاب حكيم و محكم و زبان بدون واسطهء خالق حكيم ، شرط يقين و فلاح را ايمان به غيب مىداند .
الم * ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ * الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ * وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ * أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
. « 1 » « ألف لام ميم ، آنست اى پيامبر كتاب وحى منزل الهى كه لا رطب و لا يابس إلّا فيه ؛ در آن كتاب شكّى نيست ؛ و هدايت است براى متّقيان .
متّقيان آنانند كه ايمان به غيب آورند و نماز را برپا دارند و از آنچه را كه ما به ايشان روزى دادهايم انفاق كنند . و آنانند كه ايمان آورند به آنچه را كه بر تو نازل شده است و به آنچه را كه بر قبل از تو نازل شده است و به آخرت ( سراى ابدى و عالم علوى و بهشت و دوزخ و نتيجهء اعمال و حضور در موقف قيامت و در پيشگاه حضرت احديّت و طلوع جمال و جلال حقّ ، و فرشتگان و حوريان و ملائكهء عذاب و . . . ) البتّه و البتّه يقين شديد و أكيد داشته باشند .
ايشانند فقط آنان كه هدايتى از سوى پروردگارشان بدانها رسيده است و ايشانند فقط رستگاران . » در اين آيات بطور صريح ، شرط سعادت ابدى را ايمان به غيب و عالم علوى و آخرت و تعبّد محض در برابر ما أنزل الله مىداند ، و بلافاصله غير از اين افراد را كافر مىشمرد ؛ و بر ختم دلها و گوشها و پرده و حجاب بر روى چشمهايشان حكم مىنمايد ، و ايعاد به عذاب عظيم مىدهد :
هامش
( 1 ) - آيات 1 تا 5 ، از سورهء 2 : البقرة