و تهاجم قرار دادهاند ( در مقابل ظلمى كه به آنها شده ) إذن داده شده است كه آنها هم دست به شمشير برده ، با مهاجمين كارزار كنند و از حقّ خود دفاع نمايند
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا
، يعنى به سبب أنَّهُمْ صاروا مَظْلومينَ مَقْهورينَ ؛ بايد دست به قبضهء شمشير برده و از حقّ خويش دفاع نمايند ؛ و بايستى در مقابل كسانى كه خوّان و كفورند و نسبت به إسلام بى اعتنا مىباشند ، و به جنگ با مؤمنين برخاسته و آنان را مورد هتك و تجاوز قرار دادهاند ، بايستند و با آنها مقابلهء به مثل نمايند . و نيز واجب و لازم است بر أساس تشكيل حكومت و استقرار ولايت ، محورى براى خود تشكيل داده و بر آن أساس ، حملات دفاعى و تهاجمى داشته باشند . و حقّاً هم خداوند بر يارى كردن اينان قدير و تواناست .
اينها گرچه أفرادى قليل و اندك هستند ، به حدّى كه به اندك زمانى تمامى آنها به شمارش در مىآيند ، و ليكن چون بر حقّند و نيّت و إرادهء ايشان بر ثبات و واقعيّت تعلّق گرفته است ، خداوند هم همان إراده و نيّت را رشد داده و تقويت مىكند و آنان را به پيروزى مىرساند ؛ و او بر يارى كردن آنها تواناست .
پس اين عدّه به مقتضاى إذن پروردگار بايد بروند و از حقّ خود دفاع كنند . زيرا اينها أفرادى هستند كه دشمنان ، آنانرا از خانه و آشيانه و شهر و ديار خود ، و از مكّه بدون هيچ جرمى و بدون هيچ حقّى خارج كردند . تنها جرم آنها اين بود كه مىگفتند :
رَبُّنَا اللَّهُ
. و بمناسبت اينكه خود را از عبادت آلههء متعدّده ، و از إطاعت أرباب دنيا و شرك به پروردگار ، و از إطاعت بزرگان سركش و متمرّد بيرون آورده ، و به إطاعت و عبوديّت حضرت پروردگار إقرار كردند ، مورد ظلم و قهر دشمنان واقع شدند . و اين بزرگترين جرم آنها بود كه آنها را از خانه و كاشانهء خود بيرون رانده و مجبور به هجرت در بيابانها كرده است تا اينكه آنان بنحو أقلّيّت به مدينه كوچ نمودند .