إسلامى ممكن نيست مگر اينكه حاكم به اين جهات اهتمام داشته و در صدد إيجاد اين معنى در ميان امّت مسلم باشد .
آيه : الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ
. . .
در سورهء حجّ آمده است :
الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ
« 1 »
.
آن أفرادى كه لواداران حكومت إسلامند ، و به آنها إجازهء جنگ داده شده كه دفاع كنند و از حريم إسلام محافظت نمايند و حافظ بيضهء إسلام باشند ، كسانى هستند كه اگر ما آنها را در روى زمين متمكّن كنيم و قدرت ببخشيم ، آنها اين چهار أمر را انجام مىدهند :
أوّل اينكه : إقامهء نماز كنند . نه اينكه تنها خودشان نماز بخوانند ؛ بلكه بايد نماز خواندن را در كشور إسلامى إقامه كنند . بايد مساجد را بنا كنند نه اينكه جلوى ساختن مساجد را بگيرند و بگويند : فقط مدرسه بسازيد !
ساختن مدرسه بجاى خود ، ولى پايگاه أوّل مسجد است . و بايد تمام أفراد جمعيّت را در مساجد جمع كنند ، و تمامى مساجد مملوّ از جمعيّت باشد . و بايد در هر محلّهاى مسجدهاى بزرگ ساخته شود و همهء أفراد بايد در مسجد شركت كنند ، و نمازهاى پنجگانه در مسجد إقامه شود . و لازم است شخص ولىّ فقيه در مسجد جامع براى تمام أفرادى كه در آنجا حضور پيدا مىكنند نماز جماعت بخواند . و اصولًا تشكيل ولايت فقيه بدون إقامهء نماز جماعت براى شخص ولىّ فقيه معنى ندارد .
همهء خلفائى كه بعد از پيغمبر آمدند ، يكى از ضرورىترين برنامهء آنها إقامهء صلوات در مواقع خود بوده است . حتّى خلفاء جور ، همين كه وقت نماز فرا مىرسيد ، از ضرورىترين كارها دست بر مىداشتند و به مسجد جامع مىرفتند و نماز مىخواندند و بر مىگشتند .
پس اقامهء نماز در محيط و جامعهء إسلامى ، و مردم را به نماز و آداب آن
هامش
( 1 ) آيه 41 ، از سورهء 22 : الحجّ