حاكمى را براى مردم برگزيند مگر اينكه خداوند او را انتخاب نمايد .
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ
؛ حكومت ، حكومت إلهى است و خدا او را اصْطِفاء و انتخاب كرده است ( او صاف و مُصفّى و قابل براى مأموريّت مىباشد ) . و ثانياً : او علمش زياد بوده و جسمش قوى است ؛ خداوند قدرت و مُلك خود را به هر كسى كه بخواهد مىدهد . چون اين مرد داراى علم و جسم گسترده و وسيع است ، لذا او را انتخاب كرده و بسط در علم و جسم را به او داده است ؛
وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
، و خداوند هم واسع و عليم است . خداوند بر أساس علم و وسعتش ، طالوتى را كه داراى بسط علمى و جسمى است براى شما برگزيده است .
بيان مفاد :
زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ
شاهد در اين فقره ، استدلال آن پيغمبر است كه فرمود :
زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ
؛ طالوت علمش زيادتر و جسمش قويتر مى باشد .
أمّا علمش زيادتر است ، چون اگر علم زياد شد ، راه پيشرفت نسبت به مصالح براى إنسان بيشتر روشن است تا اينكه علم كمتر باشد و إنسان پشت پرده را نبيند و از وقايع خبر نداشته باشد و نتواند مصالح و مفاسد را خوب بسنجد ، و در ميان امّت كسى باشد كه از إنسان أعلم باشد ؛ در آنصورت إنسان در سطح پائينى حركت كرده است .
و أمّا در جسم قويتر است ، يعنى قدرتش بيشتر مىباشد . زيرا او پهلوان جنگى است و به ميدان نبرد مىرود و با جسم حمله مىكند و سران دشمن را روى زمين مىاندازد ؛ و اگر فرمانده شخص ضعيف المزاج و لاغرى باشد ، و در مقام فرماندهى لشكر از طرف مقابل پهلوانى بيايد و مبارز طلب كند ، نمىتواند از عهدهء او بر آيد ، و با يك حملهء او در دَم كشته مىشود . پس قدرت جسمى هم لازم است .
در اينجا علم ، كنايه از دانايى است و جسم هم إشاره به توانايى مىباشد . يعنى فرمانده بايد كسى باشد كه هم علم و هم جسم ، هم دانائى و هم توانائيش در حدّ كافى باشد . اگر در آن زمانى باشد كه بايد به ميدان برود و جنگ تن به تن