اينجا كه مىگويد :
بيان حضرت إمام رضا عليه السلام درباره إطاعت از أُولوا الامر
نياز حتمى مجتمع به نگهدارندهء أمانتهاى الهى و هدايت مردم را به سوى كمال
فَإنْ قَالَ قَآئِلٌ : وَ لِمَ جَعَلَ أُولِى الامْرِ وَ أَمَرَ بِطَاعَتِهِم ؟ « اگر گويندهاى بگويد : چرا خدا أُولوا الامر را قرار داد و أمر كرد كه مردم از آنها إطاعت كنند ؟ علّت جعل أُولوا الامر چيست ؟ »
قِيلَ : لِعِلَلٍ كَثِيرَةٍ . « در جواب گفته مىشود : علّتش زياد است . »
مِنْهَا : أَنَّ الْخَلْقَ لَمَّا وُقِفُوا عَلَى حَدٍّ مَحْدُودٍ ، وَ أُمِرُوا أَنْ لَا يَتَعَدَّوْا تِلْكَ الْحُدُودَ لِمَا فِيهِ مِنْ فَسَادِهِمْ ، لَمْ يَكُنْ يَثْبُتُ ذَلِكَ وَ لَا يَقُومُ إلَّا بِأَنْ يَجْعَلَ عَلَيْهِمْ فِيهَا أَمِينًا يَأْخُذُهُمْ بِالْوَقْتِ عِنْدَ مَا أُبِيحَ لَهُمْ ، وَ يَمْنَعُهُمْ مِنَ التَّعَدِّى عَلَى مَا حَظَرَ عَلَيْهِمْ ؛ لِانَّهُ لَوْ لَمْ يَكُنْ ذَلِكَ لَكَانَ أَحَدٌ لَا يَتْرُكُ لَذَّتَهُ وَ مَنْفَعَتَهُ لِفَسَادِ غَيْرِهِ فَجُعِلَ عَلَيْهِمْ قَيِّمٌ يَمْنَعُهُمْ مِنَ الْفَسَادِ وَ يُقِيمُ فِيهِمُ الْحُدُودَ وَ الاحْكَامَ .
« يكى از علّتهاى جعل أُولوا الامر اين است كه : پروردگار ، خلائق را در حدّ محدودى متوقّف كرد كه از آن حدّ تجاوز و تعدّى نكنند ، و در أعمال و رفتارشان عنان گسيخته نباشند ( و البتّه در تعدادى از أعمال و رفتار مرخصّ هستند تا به آن حدّ برسد ) ؛ زيرا اگر از حدّ تجاوز كنند ، فسادى لازم مىآيد كه گريبانگير خودشان خواهد شد . بنابراين ، اين تحديد حدّ براى مردم ثابت نمىماند و بر پاى خود استوار نمىايستد مگر اينكه خداوند بر آنها أمينى را معيّن كند تا آنها را از تعدّى و دخول در آنچه كه آنها را منع نموده است جلوگيرى كند . آن أمين ، بايد آنها را از تعدّى و تجاوز باز بدارد كه به آن حدّ نرسند .
زيرا اگر مطلب اينطور نباشد و أمينى بر آنها گماشته نشود كه آنها را از