فرزندان و أموال و ناموس و آبروى او مىكند تا آن شخص از مسافرت بر گردد ، علماء هم أمينان پروردگار هستند . « وَ الأتْقِيَآءُ حُصُون » متّقيان ( أفراد متّقى و پاكيزه ) قلعههائى هستند كه إسلام را از گزندها و حوادثى كه از خارج مىرسد و امّت را فرا مىگيرد حفظ مىكنند . « وَ الاوْصِيَآءُ سَادَةٌ » و أوصياء هم سروران و سيّدان و سالاران امّتند .
أمّا آن رواياتى كه دلالت مىكنند بر اينكه مؤمنين و فقهاء ، حصون و قلعههاى إسلام هستند ، مثل روايتى كه كُلينىّ از محمّد بن يحيى ، از أحمد بن محمّد از ابن محبوب ، از علىّ بن أبى حمزه نقل مىكند كه مىگويد : من از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : إذَا مَاتَ الْمُؤْمِنُ بَكَتْ عَلَيْهِ الْمَلئِكَةُ وَ بِقَاعُ الارْضِ الَّتى كَانَ يَعْبُدُ اللَهَ عَلَيْهَا وَ أَبْوَابُ السَّمَآء الَّتِى كَانَ يُصْعَدُ فِيهَا بِأَعْمَالِهِ وَ ثُلِمَ فِى الإسْلَامِ ثُلْمَةٌ لَا يَسُدُّهَا شَىْءٌ ؛ لِانَّ الْمُؤْمِنِينَ الْفُقَهَآءَ حُصُونُ الإسْلامِ كَحِصْنِ سُورِ الْمَدِينَةِ لَهَا « 1 » .
حضرت إمام موسى بن جعفر عليهما السّلام مىفرمايد : زمانى كه مؤمنى بميرد ، ملائكة آسمان ، و زمينهاى گستردهاى كه روى آنها نماز مىخوانده ، همه بر او گريه مىكنند ؛ و درهاى آسمان كه أعمال او را از آن درها بالا مىبردند ، بر او گريه مىكنند . و در إسلام شكافى وارد مىشود كه به هيچوجه قابل انسداد و ترميم نيست . براى اينكه مؤمنينِ فقهاء ، كه هم مؤمنند و هم فقيه مىباشند ، حصون و قلعههاى إسلام هستند . و اگر قلعه شكسته شود هيچ أمنيّتى براى أهل قلعه نيست . حفظ و صيانت زن و بچّه و أموال و أفرادى كه در قلعه زندگى مىكنند ، به آن ديوارهايى است كه دور قلعه كشيده شده است ؛ پس آن ديوارها حافظ أهل قلعه هستند . و اگر ديوار شكسته شود ، هر لحظه آنها از خارج در معرض تهاجم بوده و ناموس و مال و عزّت و شرف همه به غارت خواهد رفت « .
لِانَّ الْمُؤْمِنِينَ الْفُقَهَآءَ حُصُونُ كَحِصْنِ سُورِ الْمَدِينَةِ لَهَا . » مانند قلعهاى
هامش
( 1 ) « اصول كافى » طبع مطبعة حيدرى ، ج 1 ، باب فقد العلمآء ، ص 38 ، حديث 3