الضَّلالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ
« 1 » پس قرآن كتاب حقّ است و إنسان بايد از آن تبعيّت كند ؛ بنابراين قرآن معصوم است و مَصون .
بعد مىفرمايد :
وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ
؛ و از رسول هم إطاعت كنيد ! چرا ؟ براى اينكه رسول معصوم است ، خطا و گناه نمىكند ؛ و در اين صورت إطاعت از خدا و إطاعت از رسول خدا تناقض نيست ؛ و إلّا اگر رسول خدا اشتباه مىكرد ، خدا نمىتوانست به ما بگويد كه : هم از قرآن تبعيّت كنيد و هم از رسول خدا ؛ در حالتى كه بعضى اوقات رسول خدا اشتباه كند ، و بر خلاف قرآن چيزى بگويد . طبعاً اينطور نيست .
پس اين كه مىگويد : « از خدا إطاعت كنيد ؛ و از رسول خدا إطاعت كنيد . » معنىاش اين است كه إطاعت رسول خدا از جهت مَصونيّت و محفوظيّت در همان رديف إطاعت الله - كه إطاعت از آيات قرآن است - مىباشد ؛ و اين دو إطاعت در يك مَمْشى است . و رسول خدا هم ، معصوم است ؛ و اين دو إطاعت ، دو إطاعت متضادّه نيست .
دربارهء اولى الامر هم مطلب همينطور است ؛ يعنى به همان قسم كه مىگويد : از خدا و رسول خدا إطاعت كنيد ، مىفرمايد : از اولى الامر هم إطاعت كنيد . پس اولى الامر هم معصوم هستند ؛ و أوامر آنها خلاف أوامر كتاب نيست ؛ خلاف آيات الله نيست ؛ و خلاف إطاعت رسول خدا نيست ، چه از جنبهء تشريع ، و چه از جنبهء خصوصيّات أوامر ولائيّهء كه از ناحيهء آنها صادر مىشده است .
عليهذا اين آيه إجمالًا دلالت مىكند كه : اولى الامر حتماً معصوم هستند ؛ و خدا به سياق واحد به ما أمر فرموده است كه ايشان واجب الإطاعه هستند ؛ و شما بايد از آنها إطاعت كنيد .
مورد نزاع در تَنَازَعْتُمْ نمىشود شامل نزاع با أُولوا الامر در أمر ولايت باشد
بعد مىفرمايد :
فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ
. - چون
هامش
( 1 ) ذيل آيه 32 ، از سورهء 10 : يونس