تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 172

مساهمون:

ص١٧٢
تا اينكه أيضاً ميفرمايد : در « مجمع البيان » گويد : و روايت است كه رسول أكرم صلَّى الله عليه و آله از گرفتن فديه ناخوشايند بود ؛ بحدّى كه سعد بن معاذ آثار كراهت را در سيمايش مشاهده كرد و گفت : اى رسول خدا ! اين أوّلين جنگى است كه ما بر خورد با طائفهء مشركين نموده‌ايم ؛ و كثرت كشتار در نزد من محبوب‌تر است از نگهدارى آن مردان . و عُمر بن خطّاب گفت : اى رسول خدا ! اين قوم ترا تكذيب نمودند ، و إخراج كردند ، يكايك آنها را جلو بياور و گردن بزن ! و علىّ را بر عقيل بگمار تا او را گردن زند ! و مرا بر فلان بگمار تا گردنش را بزنم ؛ بعلّت آنكه اينها پيشوايان و أئمّهء كفر مىباشند . أبو بكر گفت : اى رسول خدا ! آنها أهل تو و قوم تو مىباشند . براى آنان ترقّب و انتظارى در نظر بدار ؛ و ايشان را باقى بدار ؛ و از آنها فديه بگير ؛ تا ما بدين وسيله عليه كفّار نيرو يابيم ! ابن زيد گفت : رسول خدا صلّى الله عليه و آله فرمود : لَو نَزَلَ عَذَابٌ مِن السَّمآء مَا نَجَا مِنْكُمْ أَحَدٌ غَيْرُ عُمَرَ وَ سَعْدِبنِ مُعَاذٍ . تا آنكه ميفرمايد : عبّاس را نزد رسول خدا آوردند ، به او گفته شد : براى رهائى خودت و رهائى دو پسران برادرت فديه بده ! گفت : اى محمّد ! تو ميخواهى من گدا شوم و در معيشت خود دست بسوى قريش دراز كنم ! رسول خدا صلّى الله عليه و آله فرمود : أَعْطِ مِمَّا خَلَّفْتَ عِنْدَ أُمِّ الْفَضْلِ وَ قُلْتَ لَهَا : إنْ أَصَابَنِى شَىْءٌ فِى وَجْهِى فَأَنْفِقِيهِ عَلَى وُلْدِكِ وَ نَفْسِكِ . « فديه‌ات را بده از آنچه را كه در نزد امّ الفضل نهادى و به او گفتى : اگر من مورد إصابت قرار گيرم اين را در راه فرزندانت و خودت إنفاق كن ! » عبّاس گفت : يَا ابْنَ أَخِى مَنْ أَخْبَرَكَ بِهَذَا ؟ ! « اى پسر برادرم ، اين داستان را چه كسى به تو گفت ؟ ! » رسول خدا گفت : أتَانِى بِهِ جَبْرَئِيل . « اين مطلب را جبرائيل به من گفته است . »