ايشان در مباح شمردن فديه مشاركت نموده ، و در فديه گرفتن و كشتن مشورت كرده باشد ، تا در عتاب و مؤاخذهء متوجّه به آنان شريك باشد .
و دليل بر اين ، لفظ آيه است كه پيغمبر صلَّى الله عليه و آله را شريك در عتاب قرار نداده است . چون عتاب در آيه فقط راجع به گرفتن أسير است ؛ و در آن إشعارى نيست بر آنكه پيغمبر با آنان مشورت كرده ، و يا به فديه گرفتن راضى بوده است .
و در هيچيك از أخبار و آثار وارد نشده است كه : پيغمبر صلَّى الله عليه و آله آنان را توصيه به أسير گرفتن نموده باشد ؛ و هيچ گفتارى كه مُشعر به اين مطلب باشد از وى صادر نشده است . بلكه گرفتن أسيران در جنگ بدر كه عامّهء مهاجرين و أنصار بر آن إقدام نمودند بنا بر قاعدهء ايشان در جنگها بوده است كه : چون به دشمن دست مىيافتند أسير مىگرفتند ؛ يا براى استرقاق و يا براى فداء .
و در روايات وارد است كه : مسلمين در غزوهء بدر در گرفتن أسير مبالغه كردند ؛ و هر كس أسيرى ميگرفت آن را محفوظ ميداشت تا مردم به او گزندى نرسانند ؛ مگر علىّ عليه السّلام كه بسيارى از مشركين قريش به دست وى كشته شدند و يك أسير هم نگرفت .
بنا بر آنچه گفته شد ، تفسير آيه چنين مىشود : براى هيچ پيغمبرى اين حقّ نيست ، و در ميان أنبيا خدا نيز اين سنّت نبوده است كه : براى وى أسيرانى باشد و سزاوار باشد كه آن پيغمبر آنان را بگيرد ، و از پول و منفعت و فديهء آنان بهره گيرد ، تا اينكه زمين را از خونشان سرشار و سيراب گرداند ؛ و دينش را در بين مردم استقرار دهد . شما اى جماعت أهل بَدر - و خطاب جميع با اين عموم كه مشتمل است بر عتاب جميع ، به جهت آنست كه أكثريّت أهل بدر بدين پيشنهاد فديه گرفتن متلبّس بودند - متاع عرَضى دنيا را كه سريع الزَّوال است ميخواهيد ؛ و خداوند آخرت را ميخواهد ، با تشريع قوانين دين و با أمر به كشتن
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 170
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٧٠