و بالخصوص در ماه رجب زيارت مخصوصه است . در مدّت اقامت هفت ساله در نجف هم به احاديث زيارت حضرت أمير المؤمنين و حضرت سيّد الشّهداء عليهما السّلام چون محلّ ابتلا بود مراجعه مىشد ؛ ولى به احاديث ثواب زيارت حضرت امام رضا عليه السّلام مراجعه نمىشد .
در مراجعت از نجف اشرف نيز تا بيش از يك سال كه اشتياق زيارت بود توفيق تشرّف دست نداد ، تا در اواسط ماه رجب 1378 هجريّهء قمريّه با چند تن از دوستان سلوكى بنا به تقاضا و دعوت آنها عازم بر تشرّف شديم ، و من تا آن زمان به گوشم نخورده بود كه زيارت حضرت ثواب حجّ دارد ، و نيز زيارت در ماه رجب را داراى خصوصيّتى نميدانستم و سفر ما در ماه رجب حسب الاتّفاق بود ، نه از روى قصد و انتخاب .
يكى دو روز مانده به موقع حركت ، حقير كه براى خداحافظى به ديدار بزرگان و اقوام و ارحام ميرفتم ، يك روز به منزل همشيرهء كوچك براى توديع رفتم ؛ وقتى مطّلع شد كه عازم آستان بوسى حضرت ثامن هستم ، گفت : سُبْحانَ اللهِ ! سُبْحانَ اللهِ ! من ديشب تو را در خواب ديدم كه دو جامهء إحرام پوشيدهاى و عازم بيت الله الحرام مىباشى !
گفتم : خوب اين خواب چه تعجّبى دارد ؟ !
گفت : تعبيرش روشن شد كه شما عازم زيارت امام رضا عليه السّلام مىباشيد ، زيرا كه در روايت وارد است كسى كه زيارت آن حضرت را بجا بياورد كأنَّه حجّ و عُمره را انجام داده است ؛ و شما كه عازم اين زيارت هستيد در عالم رويا ملبّس به لباس احرام بوده و مقصد ، بيت الله الحرام بوده است .
من هم از اين رويا تعجّب نمودم ، و به او گفتم : تا به حال من نميدانستم كه زيارت آن حضرت ارتباطى با حجّ و عمره دارد .
اشعار بحر العلوم در فضيلت كربلا و سائر مشاهد بر كعبه ، و عظمت إتيان صلوة در آنها
بالجمله ، اين حقيقت را مىتوان از أشعار سيّد بحر العلوم استفاده نمود ،