عليه السّلام ، قالَ : سَمِعْتُهُ يَقُولُ : مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِى فَلَهُ الْجَنَّةُ « 1 » .
« داود صرمى گفت : شنيدم كه حضرت مىگفت : كسى كه قبر پدرم را زيارت كند پس جزاى وى بهشت است . »
و أيضاً روايت مىكند از پدرش از سَعد از إبراهيم بن ريّان « 2 » كه گفت : حديث كرد براى من يحيى بن الحسنِ الحسينىِّ كه او گفت : حديث كرد براى من علىّ بن عبدِ اللهِ بنِ قُطرب از حضرت أبو الحسن موسى عليه السّلام :
قَالَ : مَرَّ بِهِ ابْنُهُ وَ هُوَ شَابٌّ حَدَثٌ وَ بَنُوهُ مُجْتَمِعُونَ عِنْدَهُ ؛ فَقَالَ : إنَّ ابْنِى هَذَا يَمُوتُ فِى أَرْضِ غُرْبَةٍ . فَمَنْ زَارَهُ مُسَلِّمًا لِامْرِهِ عَارِفًا بِحَقِّهِ كَانَ عِنْدَ اللهِ عَزّ وَ جَلَّ كَشُهَدَاءِ بَدْرٍ . « 3 »
« ابن قطرب ميگويد : در حضور حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام كه پسرانش مجتمع بودند ، پسرش على كه نوجوانى بود عبور كرد . حضرت فرمود : اين پسرم در زمين غربت مىميرد . پس كسى كه تسليم أمر ولايت و امامت او باشد و به حقّ او عارف و شناسا باشد ، اگر او را زيارت كند ثواب او در نزد خداوند عزّ و جلّ مانند شهيدان غزوهء بدر مىباشد . »
و أيضاً روايت مىكند از پدرش ، و از محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن إبراهيم از حَمْدان بن إسحق كه گفت : از حضرت أبا جعفر عليه السّلام شنيدم ، و يا آنكه براى من از مردى از أبا جعفر عليه السّلام حكايت كرد - و شكّ از علىّ بن إبراهيم است - كه حضرت أبا جعفر عليه السّلام گفت :
هامش
- و قد ذَهبَ بعضٌ إلى اتِّحادِهما .
( 1 ) « كامل الزّيارات » ، باب 101 ، ص 303
( 2 ) در نسخهء « بحار » ( ج 22 ، ص 226 از طبع كمپانى و ج 102 ص 41 از طبع حيدرى ) ابراهيم بن الزّيّات ضبط نموده است . ( م )
( 3 ) « كامل الزّيارات » ، باب 101 ، ص 304 و 305