بيت الله الحرام از أوطان خود خارج و به سوى مكّه ميروند ، معلوم است كه اگر كسى به سمت خراسان و براى زيارت سفر كند اين سفرِ چشمگير مشخّص خواهد شد و خليفه ميگويد : اينان از عمل حجّ با چنين و چنان أهمّيّت إعراض نموده و محلّى ديگر كه قبر امامشان است ، بدانسوى قصد مىكنند و حجّ مى كنند . پس در موسم حجّ به زيارت نرويد و صبر كنيد در زمانى كه از نقطهء نظر تدريج زمان در مقابل موسم حجّ قرار دارد و آن ، ماه رجب است كه در ضمن داراى شرف و فضيلت و شهر الله الاصَبّ است زيارت كنيد تا اين احتمال تشنيع از شما برداشته شود . در اين صورت ، زيارت كردهايد و سلطان را نيز نسبت به خود در شكّ و شبهه نينداخته ايد !
و اين وجه از احتمال بسيار خوب است و اشكالى ندارد . مضافاً به آنكه در زيارت حضرت امام رضا در موسم حجّ به بيان مقدّم خوف تشنيع هست نه مطلق زيارت گرچه در ماه رجب باشد ؛ چون زيارت ائمّه عليهم السّلام بطور مطلق در آن زمانها رائج و دارج بوده ، و شيعيان به زيارت قبور ائمّهء خود معروف بودهاند .
بارى ، على أىِّ الاحتمالَين عبارت روايت ، لفظ رجب است بالجيم المُعْجَمة ؛ ولى يكى از دوستان : جناب آية الله آقاى حاج سيّد موسى شُبَيرى زنجانى دامت بركاته گفتند : در نسخهء « كافى » كه به تصحيح مرحوم آية الله شهيد حاجّ شيخ فضل الله نورى أعلى اللهُ مَقامَه الشّريف طبع شده است ، رجب را بالحاء المُهْملة ضبط كردهاند و يك نفر از آيات عظام دامت بركاتهم كه كتابى در باب زيارت حضرت امام رضا عليه السّلام نوشتهاند ، اين ضبط را ترجيح داده و گفتهاند كه : عبارت رَحْب است ، يعنى بايد زيارت را در سِعه بجاى آوريد ، و در اين زمان كه زمان شدّت و ضيق است خوددارى كنيد چون از سلطان خوف تشنيع است . و بنابراين زيارت حضرت ثامن الائمّه عليه السّلام در ماه رجب
روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) (فارسى) — صفحة 248
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٤٨