آورديم روايت مىكند . مگر اينكه علّامه شيخ عبد الحسين أمينى ( ره ) در تعليقهء خود در ذيل كتاب ميفرمايد :
عبارت ثُمَّ أتاكَ به همين گونه در نسخههاى كتاب آمده است ، و مشهدى در « مزار كبير » با اسناد خودش نيز به همين طريقى كه در كتاب آمده است روايت كرده است ؛ و شيخ صدوق هم با همين سند روايت نموده است و ليكن بجاى قوله : ثُمَّ أَتَاكَ - إلَى قَوْلِهِ : ثُمَّ أَتَى آورده است : ثُمَّ أَتَى أَبَاكَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِي عَلَيْهِ السَّلَامُ عَارِفًا بِحَقِّهِ يَعْلَمُ أَنَّهُ حُجَّةُ اللهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ بَابُهُ الَّذِى يُؤْتَى مِنْهُ ، فَسَلَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى - إلخ ؛ و آن روايت صدوق أقرب به صواب است )
مراد از « هَذا اليَومِ »
در روايت
در تفسير ذيل اين حديث مبارك ، دو وجه به نظر ميرسد :
اوّل آنكه : مراد از هَذَا الْيَوْمِ زمان خلافت خليفهء جائر زمان بوده باشد ؛ و بنابراين ، مفاد حديث چنين مىشود : بايد زيارت در ماه رجب بوده باشد ، و سزاوار نيست در اين زمان و در اين دوره كه بر ما و شما از سلطان وقت خوف تشنيع هست بجاى آوريد ، بلكه صبر كنيد تا اين دوره سپرى شود و در آن وقت در ماه رجب مشرّف شويد و زيارت كنيد .
و اشكالى كه به اين احتمال وارد مىشود آنست كه : شايد تا چندين سال بعد از اين ، اين خلافت جائره سپرى نشود و اين دوره به پايان نرسد ؛ پس چرا حضرت جواد الائمّه آن مرد را از حجّ در موسم خود منع فرموده با آنكه بنا به فرض ، تمكّن از زيارت حضرت علىّ بن موسى الرّضا را ندارد ؟ !
دوّم آنكه : مراد از هَذَا الْيَوْمِ ، يوم حجّ و موسم حجّ باشد ؛ و بنابراين حضرت ميفرمايند : اين شخص كه موسم حجّ رسيده و امر دائر است بر اينكه يا حجّ كند يا زيارت پدرم را ، و زيارت مقدّم است ، در ايّام حجّ و موسم حجّ به خراسان نرود و زيارت نكند زيرا خليفه ميگويد : اينان حجّ خود را زيارت قبر حضرت امام رضا قرار دادهاند . و در موسم حجّ كه مشهود است تمام زائرين