رحمت . زيرا موجب حيات اوست گرچه طفل نداند و نخواهد .
لهذا پدر از اين جريان و پيشامد براى بچّه ، به شدّت ناراحت است . خواب نمىكند ، در بيمارستان بالاى سر بچّه تا صبح نمىخوابد . و اين عين رحمت است .
رحمت گاهى در مجال دادن و حلوا دادن ظهور دارد ، و گاهى در منع نمودن و سِرُم زدن . هر دو رحمت است به دو صورت و دو شكل .
انبياء و امامان براى حيات حقيقى و سعادت جاويدانى بشر آمدهاند و رسالتشان بر اين مدار است . بنابراين هر جا حيات واقعى با حيات طبيعى ، و صحّت حقيقى با صحّت مجازى ، و قدرت اصيل با قدرت اعتبارى تصادم كند ، براى حفظ آن از اين صرف نظر مىنمايند ؛ دستور جهاد ميدهند ، مشركين و كافرين را مىكشند ، منافقين را تأديب مىنمايند ، مجرمين را مجازات مىكنند ؛ اينها همه خير است .
براى ايصال مرد متعدّى و متجاوز به مقصد أعلاى انسانيّت ، گوشمالى ، زمين گيرى ، فقر و فاقه ، مرض و كسالت ، خير است . چون اينها وى را به خود مىآورد و از تورّم تو خالى نفس امّاره مىكاهد و به وى أصالت مىبخشد . پس خير است و رحمت - انتهى مُفاد و مُحصَّل جواب ايشان .
دعاى « صحيفهء سجّاديّه » مشابه با دعاى عَلقمه در لعن كفّار
در بسيارى از ادعيهء مرويّه از أئمّهء طاهرين صلواتُ الله و سلامُه عليهم أجمعين نظير و شبيه اين دعا ديده مىشود . از جمله در دعاى حضرت زَين العابدين و سَيِّد السّاجدين علىّ بن الحُسين عليهما السّلام است كه در « صحيفهء كامله » دربارهء سرحدّداران و مرزداران كه حافظين ثغور اسلام و مسلمين هستند ، پس از آنكه مفصّلًا دعاى خير و رحمت دربارهء آنها مىكند ، دربارهء دشمنانشان كه با آنها مواجه هستند چنين به درگاه حضرت ايزدى عرضه ميدارد :
اللَهُمَّ افْلُلْ بِذَلِكَ عَدُوَّهُمْ ، وَ اقْلِمْ عَنْهُمْ أَظْفَارَهُمْ ، وَ فَرِّقْ بَيْنَهُمْ وَ