بَيْنَ أَسْلِحَتِهِمْ ؛ وَ اخْلَعْ وَثَائِقَ أَفْئِدَتِهِمْ ، وَ بَاعِدْ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ أَزْوِدَتِهِمْ ، وَ حَيِّرْهُمْ فِى سُبُلِهِمْ ، وَ ضَلِّلْهُمْ عَنْ وَجْهِهِمْ ، وَ اقْطَعْ عَنْهُمُ الْمَدَدَ ، وَ انْقُصْ مِنْهُمُ الْعَدَدَ ، وَ امْلأ أَفْئِدَتَهُمُ الرُّعْبَ ، وَ اقْبِضْ أَيْدِيَهُمْ عَنِ الْبَسْطِ ، وَ اخْزِمْ أَلْسِنَتَهُمْ عَنِ النُّطْقِ ، وَ شَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ ، وَ نَكِّلْ بِهِمْ مَنْ وَراءَهُمْ ، وَ اقْطَعْ بِخِزْيِهِمْ أَطْمَاعَ مَنْ بَعْدَهُمْ !
اللَهُمَّ عَقِّمْ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ ، وَ يَبِّسْ أَصْلَابَ رِجَالِهِمْ ، وَ اقْطَعْ نَسْلَ دَوَآبِّهِمْ وَ أَنْعَامِهِمْ ! لَا تَأْذَنْ لِسَمَآئِهِمْ فِى قَطْرٍ ، وَ لَا لِارْضِهِمْ فِى نَبَاتٍ ! « 1 »
« بار خدايا ! به سبب نيرو و قدرتى كه به مسلمينِ سرحدّدار دادهاى ، دشمنشان را سست و بى قدرت كن ! و چنگ و ناخن دشمنشان را از سرشان برچين ؛ و ميان آنها و ميان سلاحهايشان جدائى افكن ؛ و بندهاى اميد را از دلهايشان ببُر ؛ و ميان آنها و آذوقهء آنها دورى انداز ؛ و آنان را از مقصود و منظورشان در راههايشان به تحيّر افكن ؛ و در مقصدشان گمراهشان كن ؛ و هر گونه كمك و مَدد را از آنها قطع فرما ؛ و تعدادشان را كم كن ؛ و قلوبشان را پر از واهمه و ترس و هراس بگردان ؛ و دستهايشان را از توان كار فرو ببند ؛ و زبانهايشان را از قدرت گفتار چاك زن ؛ و با فرارى دادن اين دشمنان آنانى را كه پشت سر ايشان هستند فرارى بده و با تفرّق و پراكندگى ايشان ديگر دشمنان را پراكنده ساز ؛ و ايشان را چنان عقوبتى بنما كه مايهء عبرت و ترس و برحذر شدن دشمنانى كه پس از آنها هستند گردد ؛ و به سبب ذلّت و خوارى آنها طمعهاى دشمنانى را كه بعد از آنها هستند قطع كن !
بار خدايا ! رَحِمهاى زنانشان را عقيم و آنان را نازا كن ؛ و نطفهء مردانشان را خشك فرما ؛ و نسل چارپايان سوارى و حيوانات شيردهء ايشان را قطع نما !
هامش
( 1 ) الدّعاءُ السّابعُ و العشرونَ : وَ كان مِن دُعآئه عليه السّلام لِاهل الثُّغور ، فقرهء 5 و 6