إنَّ أَبِى حَدَّثَنِى عَنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ : إنَّ الدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَ جَنَّةُ الْكَافِرِ ؛ وَ الْمَوْتُ جِسْرُ هَؤُلَآءِ إلَى جَنَّاتِهِمْ ، وَ جِسْرُ هَؤُلَآءِ إلَى جَحِيمِهِمْ . مَا كَذَبْتُ وَ لَا كُذِبْتُ ! « 1 »
« و ليكن حال حسين بن علىّ سيّد الشّهداء عليه الصّلاة و السّلام و بعضى از يارانش كه با وى بودند چنين بود كه رنگ صورتهايشان ميدرخشيد و اعضاء و جوارحشان آرام ميگرفت ، و نفَسهايشان بدون اضطراب و آرام بود . در اين حال بعضى از آنها به بعض ديگر گفتند :
ببينيد ! اين مرد ابداً از مرگ ترسى ندارد ؛ و آن را ساده و بدون اهمّيّت مىشمرد !
حضرت سيّد الشّهداء صلوات الله عليه به آنها گفت : اى فرزندان بزرگ زادگان ، و اى عزيزان بلند پايه و ارجمند ! صبر و تحمّل و شكيبائى پيشه گيريد ! چرا كه مرگ چيزى نيست مگر به مثابهء پلى كه شما را از روى خود عبور ميدهد از گرفتارى و شدّت و مضرّت ، به سوى بهشتهاى وسيعه و نعمتهاى جاويدان إلهيّه ! پس كداميك از شما خوشش نمىآيد كه از زندانى به سوى قصرى انتقال يابد ؟ ! . . ) بدرستى كه پدرم براى من روايت كرد از رسول خدا صلّى الله عليه و آله كه : دنيا زندان مؤمن است و بهشت كافر . و مرگ پل عبور است براى اينان به سوى بهشتهايشان ، و پل عبور است براى آنان به سوى دوزخ گداخته شان . نه من دروغ مىگويم ، و نه به من دروغ گفته شده است . »
مطالب حضرت حدّاد دربارهء عاشورا مختصّ به حالات فناء ايشان در آن هنگام است
بايد دانست كه : آنچه را كه مرحوم حدّاد فرمودهاند ، حالات شخصى خود ايشان در آن أوان بوده است كه از عوالم كثرات عبور نموده و به فناى مطلق
هامش
( 1 ) « معانى الاخبار » باب مَعنى المَوت ، حديث 3 ، ص 288 و 289 ؛ و « معادشناسى » از دورهء علوم و معارف اسلام ، ج 1 ، مجلس سوّم ، آخر مجلس