1 - روايت « من لا يحضره الفقيه » است : « اى مردم از زنان بههيچوجه اطاعت نكنيد و بر هيچ ثروتى آنان را امين مشمريد » . « 1 »
2 - ديگر روايت حسين بن مختار است : « از زنان شرور بپرهيزيد ، و از خوبان آنها بر حذر باشيد . اگر شما را به چيزى امر كردند مخالفت كنيد ، تا در انجام بدىها به شما طمع نورزند » . « 2 »
از جمله در « نهجالبلاغه » است : « از زنان شرور بترسيد ، و از خوبانشان بر حذر باشيد . در خوبيها اطاعتشان مكنيد ، تا در بدىها به شما طمع نورزند » . « 3 »
7 - رواياتى كه دلالت دارند ، زنان از نظر قوا و نفوس و عقول ضعيفند ، و در امور مربوط به سياست و سلطنت نبايد طرف مشورت قرار گيرند .
از آن جمله در « نهجالبلاغه » است كه : اميرالمؤمنين عليه السّلام يكى از مفاسد آخرالزّمان را اداره مملكت با مشورت زنان شمرده و ميفرمايد : « زمانى براى مردم پيش خواهد آمد كه جز سياست كنندگان و سخن چينان در آن تقرّب نيابند . و جز فاجر ، زيرك به شمار نيايد ، و جز منصف كسى ضعيف شمرده نشود . صدقه را زيان ، و صله رحم را منّت ، و عبادت را سبب برترى و سرفرازى بر مردم شمارند . پس در آن زمان حكومت با مشورت زنان ، و امارت به دست كودكان ، و تدبير امور جامعه بدست افراد فرومايه خواهد بود » . « 4 »
از آنجمله وصيّت اميرالمؤمنين عليه السّلام است به لشكر خود قبل از برخورد با دشمن در صفّين ، كه در نهجالبلاغه ذكر شده : « چون به يارى خدا دشمن گريخت ، آن كس را كه رو بهفرار گذاشته نكشيد ، مجروحان و افرادى را كه از كار بازماندند صدمه نزنيد ، زنان را آزار مكنيد ، اگرچه به شما دشنام دهند ، و به حكّام شما ناسزا گويند ، كه زنان ضعيف تن ، و ضعيف روحيّه ، ضعيف عقلند . و ما همواره مأمور
هامش
( 1 و 2 ) « مستند » ج 2 ص 519 كتاب قضاء .
( 3 ) « نهج البلاغه » خطبه 78 ص 129 چاپ مصر - عبده .
( 4 ) « نهج البلاغه » باب حكم ص 519 .