به خاكستر انباشت .
و طائفهاى از ارباب قلوب قرآن را نشسته نخوانندى ، به دو دست گرفته مواجه قبله ايستادندى با نهايت عجز و مسكنت تلاوت نمودندى . و در حضور قرآن يا ننشستندى ، يا غايت ادب را ملحوظ داشتندى چنان كه در حضور سلاطين .
و بعضى در تعظيم اسماء الله و اسماء شريفهء رسول و أئمّه عليهم السّلام برخاستندى .
و برخى در نشستن و رفتن و خوردن و ساير حالات چنان زيستى كه خداى تعالى را در اينجا حاضر ديدى و ادب را ملاحظه كردى .
و ملاحظهء ادب در حين عرض حاجات و احتراز از الفاظ امر و نهى ، از جملهء لوازم است .
دوازدهم ، نيّت :
و آن عبارت است از خالص ساختن قصد در سير و حركت و جميع اعمال از براى خداى تعالى ، و قطع طمع از اغراض دنيويّه بلكه اخرويّه بلكه از جميع آنچه به خود راجع شود بلكه در اواخر حال ، امر به انتفاء نيّت منتهى گردد چنانچه از بزرگى سؤال كردند كه ما تريد ؟
قال : أريد أن لا أريد .
پس از اين مرحله بايد سالك چشم دل از ديدن و نديدن و رسيدن و نرسيدن و دانستن و ندانستن و ردّ و قبول بپوشد . بلكه شرط سلوك در محبّت كامله آنست كه محبوب را نيز فراموش كند . « 1 » چه
هامش
( 1 ) - محبت صفت است و محبوب موصوف و تا هنگامى كه صفت باقى -