يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ .
« 1 »
« ( كافران در روز قيامت چون كلمهء عذاب و آتش بر آنان محقّق و مسجّل گردد ) مىگويند : بار پروردگارا ! تو دو بار ما را ميرانيده اى ! و دو بار زنده گردانيده اى ! و ما اينك به گناهان خود إقرار و اعتراف داريم ! بنابراين آيا راهى براى خروج از آتش براى ما هست ؟ !
( در پاسخ آنان چنين گفته مىشود كه : ) اين عدم امكان خروج شما به علّت آنست كه چون خدا را به وَحدت و وَحدانيّت مىخواندند ، شما كافر شديد و نپذيرفتيد ! و چون براى خدا شريك قرار مىدادند ايمان به شرك مىآورديد و مىپذيرفتيد ! و بنابراين ، حكم و قضاء ، اختصاص به ذات خداوند بلند مرتبه و بزرگ رتبه دارد ! »
وَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى * الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرى * ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى
. « 2 »
« و بدبختترين مردم آن كسى است كه از پند و موعظه إعراض كند ؛ آن كه در آتش بزرگ جهنّم وارد شود و سپس در آنجا نه بميرد و نه زنده بماند . ( بين موت و حيات پيوسته در رنج و عذاب است . ) »
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذابِ جَهَنَّمَ خالِدُونَ * لا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَ هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ * وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ * وَ نادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ * لَقَدْ جِئْناكُمْ بِالْحَقِّ
هامش
( 1 ) آيه 11 و 12 ، از سورهء 40 : المؤمن
( 2 ) آيات 11 تا 13 ، از سورهء 87 : الاعلى