« حقّاً آنان كه به آيات ما كافر شدهاند ، ما البتّه به زودى ايشان را داخل در آتش خواهيم نمود ، به طورى كه هر چه پوست بدن آنها پخته شود ، ما پوست ديگرى مىرويانيم تا به خوبى طعم و مزهء عذاب را بچشند ؛ و خداوند عزيز و حكيم است . »
در اين آيه به طور عموم مىفرمايد كه : هر چه پوستهايشان در اثر شدّت طغيان آتش بسوزد ، ما فوراً پوستهاى ديگرى به جاى آن مىآوريم ؛ و هيچ مقيّد به وقتى و محدود به زمانى نمىفرمايد ، بلكه به طور عموم اين معنى را تصريح مىكند . و اين معناى خلود است .
مِنْ وَرائِهِ جَهَنَّمُ وَ يُسْقى مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ * يَتَجَرَّعُهُ وَ لا يَكادُ يُسِيغُهُ وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ما هُوَ بِمَيِّتٍ وَ مِنْ وَرائِهِ عَذابٌ غَلِيظٌ .
« 1 »
« و در دنبال هر مرد ستمگر و جبّار و عَنودى جهنّم است ، و از آب فلزّ گداخته و چرك خونين به او مىآشامانند ، كه جرعه جرعه مىخورد و أبداً براى او خوشايند و گوارا نيست . و مرگ از هر سو و ازهرجهت به سوى او مىآيد ولى او مرده نيست ، و در پى آمدش عذاب غليظ و دشوارى را دارد . »
اين آيه مىرساند كه پيوسته و هميشه مرگ او را احاطه مىكند ، ولى بدون آنكه بميرد بدين عذاب مبتلاست .
وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا * ثُمَّ نُنَجِّي
هامش
( 1 ) آيه 16 و 17 ، از سورهء 14 : إبراهيم