نُزُلًا بِما كانُوا يَعْمَلُونَ .
« 1 »
« امّا آن كسانى كه ايمان آوردهاند و اعمال صالحه انجام ميدهند ، پس براى آنان بهشتهاى مأوى به عنوان پذيرائى و پاداش كارهائى كه در دنيا بجاى مىآوردهاند مهيّا و آماده مىباشد . »
و دوّم : در سورهء نجم :
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى * عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى .
« 2 »
« در نزد سِدرة المُنتهى ، كه آخرين درخت است . و در نزد آن سدرة و درخت ، بهشت مأوى است . »
بارى ، جَنّة الخُلد ، بهشتى غير از اين بهشتها نيست كه قَسيم آنها باشد ، بلكه مَقسم آنهاست . و همانطور كه اشاره شد اضافهء جنّت به خُلد براى تحقّق معناى جاودانى بهشت است .
و ليكن جَنّة النّعيم بهشت ولايت است ؛ و هر جا كه در قرآن نامى از نعمت برده شده است ، مراد ولايت است . و ما اين حقيقت را در مجلس 58 ، از مجلّد هشتم به اثبات رسانيدهايم .
بهشت لقاء ، و جنّت ذات
ولى چون ميدانيم كه حضرت حقّ وعدهء ديدار داده است ، و متجاوز از بيست جا در قرآن كريم لقاء و زيارت خود را وعده ميدهد ، پس جَنَّت لِقاء يكى از بهشتهاست ؛ آن هم چه بهشتى !
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ * إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ .
« 3 »
هامش
( 1 ) آيه 19 ، از سورهء 32 : السّجدة
( 2 ) آيه 14 و 15 ، از سورهء 53 : النّجم
( 3 ) آيه 22 و 23 ، از سورهء 75 : القيامة