تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١
وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ .
« 1 » « و از براى شماست در بهشت ، آنچه را كه نفس‌هاى شما بدان اشتها كند ، و از براى شماست آنچه را كه بخواهيد . » و أكمل و أجمع آيات در كيفيّت وصول به مشتهيات و مطلوبات ، اين آيه است :
وَ هُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ .
« 2 » « و بهشتيان در آنچه كه نفسهايشان ميل داشته باشد و اشتها داشته باشد ، مخلّد و جاودانند . » هر نفسى هر كمالى را كه داشته باشد ، و هر مطلوب و مقصودى را كه دنبال كند ، و هر چه را كه اشتها نمايد ؛ در همان چيز مُهر مىشود ، و در همان مشتهيات و آن كمال مخلّد ميگردد ، و ديگر راهى براى ترقّى و رسيدن به درجات بالاتر ندارد . و بنابراين كسانى كه نظرشان از حور و قصور و نهر و آب و لذّت تجاوز نمىكند ، و آرزوى لقاء خدا را ندارند ، آنان محو جمال حضرت احديّت نمىشوند ، و در همان مشتهيات مخلّد و در همان معانى جاودان مىمانند . و همينطور كه ان‌شاءالله تعالى بيان خواهيم كرد ، بهشت داراى مراتب و درجات مختلفى است ، و همهء افراد در سطح واحد نيستند . و هر كس با منويّات و مشتهياتش ، و به مقدار همّتش و سِعهء صدرش ، پيوسته و جاودان است .
هامش
( 1 ) ذيل آيه 31 ، از سورهء 41 : فُصّلت ( 2 ) ذيل آيه 102 ، از سورهء 21 : الانبياء