و مؤمن اثرى ندارد ؛ فقط ميزان و ملاك سعادت و رهائى جستن از اندوه و خوف ، ايمان حقيقى است . اوّل : در سورهء مائده :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ .
« 1 »
« آن كسانى كه ايمان آوردهاند ، و آن كسانى كه يهودى هستند ، و ستاره پرستان ، و نصارى ؛ هر كس به خدا و روز قيامت ايمان بياورد و عمل صالح انجام دهد ، پس براى آنان هيچگونه ترسى و اندوهى نيست . »
دوّم : در سورهء بقره :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ النَّصارى وَ الصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
. « 2 »
« آن كسانى كه ايمان آوردهاند ، و آن كسانى كه يهودى هستند ، و نصارى ، و ستاره پرستان ؛ هر كس به خدا و روز قيامت ايمان بياورد و عمل صالح انجام دهد ، پس پاداش آنان در نزد پروردگار آنهاست ، و هيچگونه ترسى و اندوهى براى آنها نيست » .
آنچه موجب رستگارى و دخول در بهشت است ، ايمان واقعى است نه ظاهرى
اين دو آيه ، در مقام بيان آنست كه روشن كند : در روز قيامت ايمان واقعى مثمر ثمر است ، و مجرّد نامگذارى و خود را مؤمن
هامش
( 1 ) آيه 69 ، از سورهء 5 : المائدة
( 2 ) آيه 62 ، از سورهء 2 : البقرة