عيسى كافى بود ، ديگر معنى نداشت خداوند اهل كتاب را امر به پذيرش اسلام و ايمان بِمَا نُزِّلَ عَلَى مُحَمَّدٍ بنمايد ، و آنان را سرزنش كند كه گفتارشان كه ميگويند : يهوديّت و نصرانيّت موجب دخول در بهشت است ، كلامى گزاف است ، و فقط اسلام كه عبارت است از تسليم شدنِ وجههء باطنى در مقابل خداوند و نيكوكار بودن ، موجب ثبات اجر در نزد خداوند و رهائى از هر گونه ترس و اندوه است .
وَ قالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً أَوْ نَصارى تِلْكَ أَمانِيُّهُمْ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ * بَلى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ .
« 1 »
« يهودىها ميگويند : داخل در بهشت نمىشود مگر كسى كه يهودى باشد ، و مسيحيان ميگويند : داخل در بهشت نمىشود مگر كسى كه نصرانى باشد . اين است آرزوها و افكارشان ! بگو اى پيامبر : اگر شما راست ميگوئيد ، دليل و برهان خود را بر اين مدّعى اقامه كنيد .
آرى كسى كه اسلام بياورد ، و وجههء باطنى خود را در مقابل خداوند تسليم كند و او مُحسن باشد ، اجرش در نزد پروردگار اوست ، و اين جماعت هيچگونه ترس و اندوهى نخواهند داشت . »
و بر همين نهج دو آيه در قرآن كريم داريم كه دلالت دارند بر اينكه ايمان ظاهرى به درد نمىخورد ، و ناميده شدن به اسم مسلمان
هامش
( 1 ) آيه 111 و 112 ، از سورهء 2 : البقرة