خدا ، و براى ذكر خدا ، و وصول به لقاء و معرفت خدا ، و بنابراين چنين افرادى كه در اعمال شخصى خود هيچ غرض و منظورى جز خدا ندارند و ثمنِ معاملهء آنان جز خدا چيزى نيست ، فدائى براى آنان جز خدا نيست ؛ خود خدا خونبهاى آنهاست و جملهء وَأَنَا دِيَتُهُ « من خودم ديهء او هستم . » به خوبى معناى خود را روشن مىكند ؛ آنانند كه در بهشتِ لقاء و جنّتِ ذات حضرت احديّت بدون حساب داخل ميشوند ، و محو در انوار حضرت او ميگردند .
و نيز همانطور كه سابقاً اشاره شد ، در مقابل اين افراد ، بعضى از جهنّمىها هستند كه بدون ميزان و حساب داخل در جهنّم ميروند .
در « كافى » از حضرت سجّاد عليه السّلام در ضمن كلامى كه دربارهء زهد فرمودهاند وارد است كه :
وَ اعْلَمُوا عِبَادَ اللهِ أَنَّ أَهْلَ الشِّرْكِ لَا يُنْصَبُ لَهُمُ الْمَوَازِينُ وَ لَا يُنْشَرُ لَهُمُ الدَّوَاوِينُ ، وَ إنَّمَا يُحْشَرُونَ إلَى جَهَنَّمَ زُمَراً وَ إنَّمَا نُصِبَ الْمَوَازِينُ وَ نُشِرَ الدَّوَاوِينُ لِاهْلِ الإسْلَامِ ؛ وَ اتَّقُوا اللهَ عِبَادَ اللهِ . « 1 »
« اى بندگان خدا بدانيد كه براى مشركين در روز بازپسين ميزانهاى عملى نصب نميشود ، و نامهء اعمالى باز نميگردد و نشان داده نميشود ؛ و آنها دسته دسته بدون ميزان و بدون حساب و كتاب به جهنّم رهسپار ميگردند .
هامش
( 1 ) . رسالة « الإنسان بعد الدّنيا » علّامهء طباطبائى مدّ ظلّه ( معاد ) نسخهء خطّى ، ص 33 و 34 .