« بگو اى پيامبر ! آيا ما شما را آگاه كنيم از آن كسانى كه كردارشان از همه زيان كارتر و خسرانبارتر است ؟ آنان كسانى هستند كه كوشش و جدّيّت آنان در زندگانى پست و حيات حيوانى عالم دنيا گم شد و تباه شد ، درحالىكه خود چنين مىپنداشتند كه كار خوبى انجام ميدهند ؛ آنان كسانى هستند كه به آيات الهيّه و نشانههاى پروردگارشان كافر شدند ؛ پس اعمال آنها همگى حبط و نابود مىشود ؛ و ما در روز قيامت براى آنها ميزانى قرار نميدهيم . »
در اينجا خداوند ميفرمايد :
فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً
؛ ما اصولًا براى چنين افراد گمراهى ميزان نمىگذاريم ؛ زيرا آنان وزنى ندارند ؛ درحالىكه اگر اعمال زشت هم داراى وزن بود ، بايد ميزان آنها از نقطه نظر زشتى و پليدى از همه سنگينتر باشد ؛ و ليكن چون اعمالشان بسيار زشت است ؛ و شائبهاى از خوبى ندارد بنابراين ميزانشان سبك نيست كه بگوئيم : مقدار كمى از خوبىها ترازو را سبك كرده است ؛ بلكه اصلًا ميزانشان هيچ وزن ندارد ؛ بطورى كه به آن سبك و خفيف هم نمىتوان گفت ؛ بلكه هيچ است .
حسنات وزن دارد و بالا مىرود
و از طرف ديگر داريم ، آن كسانى كه ميزانشان سنگين است ، اعمالشان و ميزانشان رو به بالا ميرود ؛ و آن كسانى كه ميزانشان سبك است رو به پائين ميرود ؛ اين هم بايد رسيدگى شود كه يعنى چه ؟
در اينجا يعنى در عالم طبيعت ما معمولًا چيزهائى را كه توزين ميكنيم ، اگر سنگين باشد ، رو به پائين مىآيد ؛ و اگر سبك باشد ، رو به بالا ؛ امّا در آن عالم مطلب به عكس است . آيه اى در قرآن كريم