تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨
و اعتبار دور مىزند ، آن را باطل مىناميم ؛ و آن عالم عالم حقّ است در مقابل عالم باطل . آن عالم دارِ قرار است در مقابل دار مجاز ؛ دار تحقّق و واقعيّت است در مقابل دار اعتبار ، عالم ثبوت و استقرار است در مقابل عالم وهم و خيال ؛ و بنابراين آنچه در آنجا واقعيّت دارد داراى وزن است ؛ و آنچه واقعيّت ندارد وزن ندارد .
فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ .
« كسانى كه ميزانشان سنگين است آنان فقط رستگارند . »
وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِما كانُوا بِآياتِنا يَظْلِمُونَ
. « و كسانى كه ميزانهاى آنها سبك است و وزن ندارد ، آن كسانى هستند كه به پاداش ستم و ظلمى كه سابقاً در دنيا به آيات ما مىنموده‌اند ، در معامله نفوس خود زيانكار شده‌اند ؛ و نفوس و جان‌هاى خود را بدون دريافت ارزش واقعى خود از دست داده و دست خالى از اين معامله بيرون آمده‌اند . » از اين آيه چند استفاده ميتوان نمود : يكى آنكه ميفرمايد :
فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ
« كسى كه ميزانهاى او سنگين است » ؛ و نمىفرمايد : وَ مَنْ ثَقُلَ مِيزانُهُ « كسى كه ميزان او سنگين است » ؛ از اينجا بدست مىآيد كه انسان در روز قيامت يك ميزان ندارد بلكه ميزانهائى دارد ؛ و آن كسانى كه ميزانهايشان سنگين است چنينند ؛ و آن كسانى كه ميزانهايشان سبك است چنانند .