به بركت بدن مطهّر و علقهء مثاليّهء آن حضرت به آن زمين فضيلت پيدا كرده است ؛ نه آنكه زمين فى حدّ نفسه داراى شرافت بود ؛ و خدا خواست كه آن حضرت در آن زمين شريف مدفون شوند ؛ و در اثر بركت آن زمين متبرّك گردند ؛ اين مطلب خلاف واقع است .
باده از ما مست شد نِى ما ازو * قالب از ما هست شد نِى ما ازو
باده در جوشش گداى جوش ماست * چرخ در گردش اسير هوش ماست « 1 »
در « كافى » از ابن أبى عُمير از بعضى از اصحابش روايت مىكند كه :
قَالَ : قُلْتُ لِابى عَبْدِ اللهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ :
إنِّى لَاكْرَهُ الصَّلَاةَ فِى مَسَاجِدِهِمْ . فَقَالَ : لَا تَكْرَهُ فَمَا مِنْ مَسْجِدٍ بُنِىَ إلَّا عَلَى قَبْرِ نَبِىٍّ أَوْ وَصِىِّ نَبِىٍّ قُتِلَ فَأَصَابَ تِلْكَ الْبُقْعَةَ رَشَّةٌ مِنْ دَمِهِ ، فَأَحَبَّ اللهُ تَعَالَى أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا . فَأَدِّ فِيهَا الْفَرِيضَةَ وَ النَّوَافِلَ وَ اقْضِ فِيهَا مَا فَاتَكَ . « 2 »
« ميگويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم : براى من ناخوشايند است كه در مساجد آنها ( منظور مساجد عامّه و اهل تسنّن است ) نماز بخوانم ؛ حضرت فرمودند : ناخوشايندت نباشد ! چون هيچ مسجدى از مساجد بنا نمىشود مگر بر قبر پيامبرى و يا وصىّ پيامبرى كه كشته
هامش
( 1 ) « مثنوى » طبع ميرخانى ، ج 1 ، ص 1
( 2 ) « تهذيب الاحكام » ج 3 ، ص 258 ؛ و « سفينة البحار » ج 1 ، ص 601