تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 258

مساهمون:

ص٢٥٨
و عيد غدير و نيمهء شعبان و أمثالها همه بواسطهء شرافت آن افرادى است كه اين ايّام و ليالى بدانها منسوب است ؛ و از شرف حالّ شرافت به زمان مُحلّ و به مكان مُحلّ سرايت نموده است . بعضى از مساجد معلوم و مشهود است كه نورانى است ؛ و انسان در داخل آن احساس نشاط و سبكى و روحانيّت مىكند ؛ و اين بواسطهء خلوص نيّت سازندهء مسجد و معمار و كارگران و نماز گزاران در آنست كه وجداناً فضاى معنوى مسجد را نورانى مىكند ؛ و سقف و و ديوار و زمين را زنده و با شعور ميگرداند ؛ گرچه عامّهء مردم از اين سرّ بى خبر باشند . مرحوم آية الله جمال العارفين حاج شيخ جواد أنصارى همدانى أسكنه اللهُ بُحبوحةَ جِنانِه ميفرمودند : روزى وارد در مسجدى شدم ، ديدم پيرمردى عامّى مشغول خواندن نماز است ؛ و دو صفّ از ملائكه در پشت سر او صفّ بسته و به او اقتدا نموده‌اند ؛ و اين پيرمرد خود أبداً از اين صفوف فرشتگان اطّلاعى نداشت . من دانستم كه اين پيرمرد براى نماز خود أذان و إقامه گفته است ؛ چون در روايت داريم : كسى كه در نمازهاى واجب يوميّهء خود ، اذان و اقامه هر دو را بگويد دو صفّ از ملائكه ، و اگر يكى از آنها را بگويد يك صفّ از ملائكه به او اقتدا ميكنند كه درازاى آن فيما بين مشرق و مغرب باشد . اين از آثار قهريّهء ملكوتيّه اذان و اقامه است ؛ گرچه اذان‌گويان و اقامه‌گويان خود مطّلع نباشند ؛ همچنين از آثار قهريّهء خلوص نيّت