تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦
براى نشان دادن اعمال در حالى كه اين اعضاء هم در آن وقت داراى حيات و زندگى هستند
الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ
ما در آن روز بر دهانهاى مشركان و كافران و منافقان مُهر مىزنيم كه ديگر نتوانند تكلّم كنند و ليكن و
وَ تُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ
دستهاى آنها با ما تكلّم مىكند ،
وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ
و پاهاى آنها به آنچه انجام داده‌اند گواهى ميدهند .

علت بسته شدن دهان و سخن گفتن دست‌ها در قيامت

چرا حقّ تبارك و تعالى بر دهانهايشان مُهر مىزند ؟ و اما دست و پاها به اعمالشان گواهى ميدهند ؛ براى اينكه اين زبان همينطورى كه در اينجا دروغگوست ؛ در آنجا هم گرچه عالم كشف حقائق است و كسى نمىتواند چيزى را مخفى كند ؛ و ليكن آن ملكهء كذب و دروغگوئى كه در أفراد پيدا شده است و با اين ملكه از دنيا رفتند در آنجا هم ظهور و بروز اين ملكه هست ؛ آنجا هم ميخواهند دروغ بگويند با اينكه مطلب روشن است و حقيقت امر واضح است ؛ عيناً مانند آن جيب برى كه دست كرده توى جيب انسان و پولى در آورده و انسان در همان حال دستش را ميگيرد ؛ پول هم در دست اوست ؛ ولى انكار مىكند و ميگويد : من اين كار را نكردم ، مطلب مثل آفتاب روشن است ، ولى انكار مىنمايد . يعنى از نقطهء نظر واقع و حقيقتِ امر شبهه و ترديدى نداريم و ليكن ظهور و بروز ملكهء دروغگوئى و دروغ پردازى كه در افراد دروغ ساز هست ايجاب مىكند كه در آنجا هم دروغ بگويند ؛ و بنا بر اين در روز قيامت كه حاضر ميشوند اگر بنا بشود به همان اعتراف لسانى
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 186 | السيد محمد حسين الطهراني