مجلس چهل و هفتم : شهادت أعضاء و جوارح در قيامت
بسم الله الرّحمَن الرّحيم
و الْحَمدُ للَّه ربِّ العالَمين وَ لَا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلّا باللَه العلىِّ العظيمِ و صلَّى اللهُ عَلى سيِّدِنا محمَّدٍ وَ ءَالِه الطّاهرينَ وَ لَعنةُ الله علَى أعدآئِهم أجمعينَ مِنَ الآنَ إلَى يَوم الدّين .
قال اللهُ الحكيمُ فى كتابِه الكريم :
الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ وَ تُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ .
( آيه شصت و پنجم ، از سورهء يس : سى و ششمين سوره از قرآن كريم )
« در امروز ( كه روز قيامت است ) ما بر دهانهاى آنان مُهر مىزنيم و دستهاى آنها با ما سخن ميگويند ؛ و پاهاى آنان شهادت ميدهند به آنچه آنها بجا آوردهاند و كسب نمودهاند » .
اين آيه حالات افراد را از نقطه نظر شهادت در روز قيامت بيان مىكند ، يك دسته از شهداء در روز قيامت اعضاء و جوارح انسان است ، دست و پا و گوش و چشم و پوست و بدن و غيرها شهادت ميدهند بر أعمالى كه دشمنان خدا در دنيا انجام دادهاند ؛ البتّه اينطور نيست كه دست و پا زبانى در بياورد مثل زبان ما ، و صدائى در آن ايجاد شود ، بلكه شهادتشان همان اظهار وجود و به صحنه نمايش در آوردن آنهاست