قرآن مجيد ميفرمايد :
أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً
. « 1 »
« آيا آدمى چنين مىپندارد كه مهمل آفريده شده است » ؟
انسان مىپندارد كه رها شده و يله و واگذار شده است ؟ نه اينطور نيست ؛ انسان رها نشده انسان موجوديست از موجوداتى كه پروردگار تبارك و تعالى او را از روى علم و حكمت ايجاد كرده ؛ و هر ذرّه از موجوداتى كه بدن انسان را تشكيل داده ؛ روح انسان را ايجاد كرده ؛ سرّ انسان را تحقّق بخشيده است ، ظاهر و باطن انسان را كامل نموده است ؛ روى حساب و حكمت بوده و انسان مسؤول در پيشگاه حقّ متعال است .
اگر بر صراط حقّ ، و بر مسير عدالت ، و صراط مستقيمى كه بايد طىّ كند طىّ كند بر طبق همان نظريّه تشريعيّه آفرينش راه را پيموده است .
انسان نبايد چنين تصوّر كند كه مهمل و رها بوده ، يك ساعت به طريق راست حركت كند و ساعت ديگر منحرف شود ؛ در يك شب رو به خدا آرد ؛ و در شب ديگر غفلت ورزد ، ماه رمضان دروغ نگويد و بعد از ماه رمضان دست به معصيت بيالايد .
اشعار شيخ بهاء الدين عاملى دربارهء ابتهال به خدا
اى مركزِ دائرهء امكان * وى زُبدهء عالم كون و مكان
تو شاهِ جواهرِ ناسوتى * خورشيدِ مظاهرِ لاهوتى
تا كى ز علائق جسمانى * در چاه طبيعت خود مانى
تا چند به تربيتِ بدنى * قانع به خزف ز دُرِ عَدَنى
هامش
( 1 ) آيه 36 ، از سورهء 75 : القيامة