كه فعلًا ملاحظه مىكنيد ، بنا ميكردند ؛ حقّاً اين دعا دربارهء ذرّيّهء حضرت إبراهيم و إسمعيل كه در مكّه بودند مىباشد ، زيرا سياق آيات قبل از اين آيه :
وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ .
( آيه 125 )
« و ما به ابراهيم و إسمعيل عهد نموده و پيمان بستيم كه شما دو نفر بايد خانهء مرا براى طواف كنندگان و اقامت گزيدگان و ركوع و سجود كنندگان پاك و پاكيزه كنيد ! »
و بعد ميفرمايد :
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ .
( آيه 126 )
« و ياد بياور آن زمانى را كه إبراهيم در دعاى خود ميگفت : بار پروردگار من ! اين مكان را شهر امن و امانى قرار بده ! و ساكنان آن را از ثمرات و فوائد بهرمند ساز ! آن ساكنانى كه به خدا و روز قيامت ايمان آوردند » و سپس پروردگار شرحى بيان مىكند تا ميرسد به اين آيه :
وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ .
( آيه 127 )
« و ياد بياور آن زمانى را كه إبراهيم پايههاى بيت الله را مىچيد ، و ديوارها را بالا مىآورد ، و إسمعيل با او همكار بود ؛ چنين مىگفتند : اى پروردگار ما ! از ما بپذير و قبول فرما ، بدرستى كه حقّاً تو شنوا و دانا هستى ! »