كه انسان را گواه بر عامّهء مردم قرار دهند و رسول الله را گواه بر انسان و كسى كه داراى اين درجه نباشد از عهدهء تحمّل و أداء شهادت بر نمىآيد . و بنابراين مراد از امّت وسط تمام افراد امّت نيستند كه گواه بر اعمال مردم باشند ، بلكه افراد خاصّى هستند كه واجد همان مزايا و خصوصيّاتى هستند كه در معناى شهادت ذكر شد .
حالا بايد ديد كه آن افراد چه كسانى هستند ؟ آيهاى ديگر در قرآن كريم داريم كه شبيه اين آيه است :
هُوَ اجْتَباكُمْ وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَ فِي هذا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَ تَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ .
« 1 »
« خداوند تبارك و تعالى ، اوست كه شما را اختيار و انتخاب نموده است و براى شما در دين سختى و مشكلى قرار نداده است ، اين همان آئين و ملّت پدر شما إبراهيم است كه از زمان پيشين شما را مسلمان نام نهاد و اين امر به جهت اينست كه رسول خدا حاضر و رقيب و گواه بر شما باشد ، و شما نيز حاضر و رقيب و گواه بر مردم باشيد . »
در تفسير آيه شريفه : هُوَ اجْتَباكُمْ
و شايد مفاد اين آيه از آيه قبل هم روشنتر بوده باشد ، چون در اينجا ميفرمايد :
هُوَ اجْتَباكُمْ
، در آنجا داشت :
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً
ما شما را قرار داديم ! امّا در اينجا ميفرمايد : برگزيديم ، و سوا كرديم و انتخاب نموديم ؛ چون چيزى را بخواهند از چيزهاى ديگر سوا كنند مثل دانههاى سيب را از درخت سيب و يا از صندوق
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 78 ، از سورهء 22 : الحجّ