تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 113

مساهمون:

ص١١٣
نقطهء نظر ؟ از نقطهء نظر اينكه رسول خدا و مؤمنان بر اعمال شما مطّلع ميشوند ، يعنى از راههاى آگاه كردن خدا انسان را به عملش ، تحمّل شهادت هائيست كه رسول الله و مؤمنين از انسان كرده‌اند ، پس علم رسول خدا و علم مؤمنين مندكّ شده است در علم خدا . و در اينجا لطائفى است كه واقعاً اعجاز قرآن را در معارف الهيّه مىرساند كه چگونه با جملات كوتاه يك كتاب حكمت و حقيقت را مىآموزد . در تابستان گذشته در مشهد مقدّس براى زيارت مشرّف شده بوديم ، يك روز با يكى از علماء حوزه علميّه قم كه براى زيارت آمده بودند ملاقاتى دست داد و حقير يك آيه از قرآن مجيد را كه راجع به تهديد از مودّت و ولايت كفّار بود براى ايشان قرائت كردم ، و در آن لطيفه‌اى بود كه عرض كردم ؛ بسيار تعجّب كردند و گفتند : عجب عجب قرآن معجزه است ! ما صد مرتبه بلكه هزار مرتبه و بيشتر اين آيه را خوانده‌ايم و ردّ شده‌ايم و أصلًا نفهميده‌ايم ! اتّفاقا همين نكته را خود من هم نمىدانستم ، در آن مسافرخانه‌هائى كه وارد شده بوديم كتابى جيبى بود كه من مطالعه ميكردم اين آيه قرآن در آن نوشته شده بود ، و تا من چشمم به اين آيه خورد ديدم عجيب آيه‌اى است ، و آن آيه اينست :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً مُبِيناً
. « 1 » « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد كفّار را اولياء خود مگيريد و
هامش
( 1 ) آيه 144 ، از سورهء 4 : النّساء