رسول الله در خواب و بيدارى بيدار است ؛ يعنى براى رسول خدا خواب و بيدارى نيست ؛ غيب و شهادت نيست ؛ براى رسول خدا در منزل و مسجد بودن نيست ؛ موت و حيات نيست ؛ همهاش بيدارى و شعور و علم و ادراك و حيات است ؛ مَوْتَانَا لَمْ يَمُتْ وَ مَقْبُورُنَا لَمْ يَقْبَر « 1 » . « مردگان ما نمىميرند و جانهاى ما در ميان قبرها دفن نميشود » .
اى صاحب وحى و قلب آگاه * داراى مقام لى مَعَ الله
اى محرم بارگاه لاهوت * وى در ملكوت حقّ شهنشاه
اى برشده از حضيض ناسوت * بر رَفرَف عزّ و شوكت و جاه
وانگه ز سُرادقات عزّت * بگذشتى و ماند امين درگاه
اى پايهء قدر چاكرانت * بالاتر از اين بلند خرگاه
از شرم تو زرد چهرهء مهر * وز بيم تو دل دو نيم شد ماه
اين بوى بهشت عنبرين است * يا ذكر جميل تو در افواه
از نيل تو پاى وهم لنگ است * وز ذيل تو دست فهم كوتاه
فرموده به شأنت ايزد پاك * لَوْلاكَ لَما خَلَقْتُ الأفلاك « 2 »
امام زنده و مرده ندارد ، امام موجود مادّى نيست ؛ نه اينكه بشر نيست و ملائكه است ، مهمّ اينست كه بشر است و به اين مقام رسيده ، و اگر ملائكه بود خدا به ما ميگفت : شما هم حسابتان جداست . و ما هم حجّت را تمام ميكرديم بر خدا در روز قيامت كه پروردگارا تو
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » جلد 22 ، ص 411
( 2 ) « ديوان كمپانى » از مرحوم آية الله شيخ محمّد حسين اصفهانى ، ص 9 و 10 .