نداده است ، مگر اينكه خداوند او را متذكّر مىكند و آگاه مىنمايد ، بطورى كه گويا آن عمل را در همان ساعت بجاى آورده است .
و بدين جهت است كه ميگويند : اى واى بر ما ، اين چه كتابى است كه از ضبط و ثبت و شمارش هيچ صغيره و كبيرهاى دريغ ننموده است ! »
حقّاً اينگونه روايات صادره از أئمّهء معصومين سلامُ الله و صلواتُه علَيهم أجمعين معجزه است . يعنى اينگونه توغّل در أسرار إلهيّه و معارف ربّانيّه دلالت بر احاطه و سعهء نفوس آنان مىكند ، به حدّى كه گوئى آنان در قيامتند و مىبينند و براى ما شرح و توضيح ميدهند ؛ مناظر و وقايع آنجا را يك به يك مشاهده مىكنند و سپس براى ما بيان مىنمايند .
ميفرمايد : انسان تمام أعمال خود را مىبيند مثل اينكه اين عمل عمل اوست كه در آن ساعت انجام داده است . انسان در قيامت اعمالى را كه در دنيا انجام داده و به صورت مُلكى و ظاهرى بوده ، به صورت ملكوتى چنان مىبيند و مىيابد كه گوئى آن عمل را در همان ساعت بجاى آورده است ؛ نه آنكه خودش كنار است و عمل را تماشا مىكند .
كَأَنَّهُ فِعْلُهُ تِلْكَ السَّاعَةَ ، يا اينكه كَأَنَّهُ فَعَلَهُ تِلْكَ السَّاعَةَ . « گويا اينكه عمل اوست در آن ساعت » و يا اينكه « گويا آن عمل را در آن ساعت انجام داده است » و خود را مىبيند كه مشغول بجا آوردن آن عمل است .
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 287
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٨٧