كردهاند . و ما شرح اين قضيّه را در اينجا طبق روايت وارده در « تفسير علىّ بن إبراهيم قمّى » ذكر مىكنيم :
داستان اصحاب كهف در روايات
« علىّ بن إبراهيم ميگويد : حديث كرد براى من پدرم از ابن أبى عُمَير از أبو بصير از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرمود : سبب نزول سورهء كهف اين است كه طائفهء قريش ، سه نفر را بسوى نَجران فرستادند تا از يهود و نصارى مسائلى را ياد بگيرند ، تا آن مسائل را از رسول الله سؤال كنند .
آن سه تن عبارت بودند از نَضْر بن حارث بن كَلْدَة و عُقْبة بن أبى مُعَيط و عاصِ بن وائِل .
اين سه نفر حركت كردند بسوى نجران ، و به نزد علماء يهود در آنجا رفتند و در خواست تعلّم مسائلى را از آنها نمودند .
علماء يهود گفتند : شما از محمّد از سه مسأله پرسش كنيد ؛ اگر طبق مداركى كه در نزد ماست به شما پاسخ گفت ، پس بدانيد كه او صادق و راستگو است ؛ و سپس از يك مسألهء واحد ديگرى نيز سؤال كنيد ؛ اگر مدّعى شد كه ميداند ، بدانيد كه او كاذب و دروغگو است !
آن سه تن قرشى گفتند : آن مسائل چيست ؟
علماء يهود گفتند : از محمّد بپرسيد كه آن جوانان و جوانمردانى كه در زمان پيشين بودهاند ، و از ميان قوم و اهل شهر خود خارج شدند و غيبت نمودند و خوابيدند ؛ چقدر خوابشان به طول انجاميد تا آنكه از خواب بيدار شدند ؟ و تعداد آنها چند نفر بوده است ؟ و با آنها از غير آنان چه بوده است ؟ و داستان و قصّهء آنها چيست ؟