يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ
. « 1 »
« و اگر از اكثريّت مردم روى زمين اطاعت كنى ، تو را از پيمودن راه خدا باز ميدارند و گمراه مىكنند ! آنها پيروى نمىكنند مگر از گمانهاى خود ، و أفكار خود را پايه گذارى نمىنمايند مگر بر خَرص و تخمين .
وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَ لا أَبْصارُكُمْ وَ لا جُلُودُكُمْ وَ لكِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لا يَعْلَمُ كَثِيراً مِمَّا تَعْمَلُونَ * وَ ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ
. « 2 »
چون گوشها و چشمها و پوستهاى مردم جهنّم ، گواهى بر أعمال آنها ميدهند ، و مردم جهنّم بر اين گواهى به پوستهاى بدن خود كه شهادت دادهاند اعتراض مىنمايند ؛ پوستهاى بدن در ضمن آنكه ميگويند : خداوند ما را به سخن در آورده است ، آن خدائى كه هر چيز را به سخن در مىآورد ، خطاب به آنها نموده ميگويند :
« شما در دنيا چنين قدرتى نداشتيد كه بتوانيد پنهان كنيد كه گوشهايتان و چشمهايتان و پوستهايتان عليه شما تحمّل شهادت نكنند ! و ليكن چنان مىپنداشتيد كه بسيارى از اعمالى كه انجام ميدهيد خدا نميداند ، و اين گمان و پندار شما كه نسبت به پروردگارتان
هامش
( 1 ) آيه 116 ، از سورهء 6 : الانعام
( 2 ) آيه 22 و 23 ، از سورهء 41 : فُصّلت