آن مؤمنين و مؤمناتى را كه ملاحظه مىكنيد نور دارند ، آنها نور را با خود از دنيا آوردهاند ؛ نور خود آنهاست .
مؤمنين در درياهائى از آب رحمت خدا شناورند ، و منافقين تشنهء يك جرعه آب ؛ بنابراين :
وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ
. « 1 » « خداوند نسبت به بندگان خود ستم روا نميدارد . » حجّت را بر تمام افراد بشر تمام مىكند .
وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا
. « 2 »
« دأب و روش ما نيست كه كسى را عذاب كنيم مگر آنكه پيامبرى بسوى او بفرستيم ( و حجّت را تمام بنمائيم ) . »
منافقين چون كلام رسول الله را نپذيرفتند ، و از طرف ديگر با خدعه و حيله كه همان نفاق است دست به خرابكارى ميزدند ، در دَرْكِ أسفل از آتش مكان دارند ؛ تقاضاى نور هم مىكنند كسى به آنان اعتنا نمىكند .
و امّا مؤمنان
لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ
؛ « 3 » پيوسته نور آنها و أجر آنها با خود آنهاست . هر كس به اندازهء سعه و ظرفيّت ايمانى خود از عالم نور بهرمند است .
نور هم مانند آب ، نهر و رودخانه و درياچه و دريا و اقيانوس دارد ؛ مؤمنان صاحب يقين در درياها و اقيانوسهاى نور غوطهورند ؛
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 182 ، از سورهء 3 : ءَال عمران
( 2 ) ذيل آيه 15 ، از سورهء 17 : الإسراء
( 3 ) قسمتى از آيه 19 ، از سورهء 57 : الحديد