بر همين اساس است كه رسول الله فرمود : مَا أُوذِىَ نَبِىٌّ مِثْلَ مَا أُوذِيتُ . « 1 » « هيچ پيغمبرى به اندازهء من آزار و ستم نكشيد . » چون رسول الله از منافقين داخلى سخت در آزار بود .
منافقين در مسجد رسول الله مىآمدند و نماز هم ميخواندند ، و خود را با مسلمين در اسلام سهيم و شريك ميدانستند ؛ ولى شبها تا به صبح در مجالس و محافل مخفيانه دور هم مىنشستند و كارهاى رسول الله را بيان ميكردند و تمسخر و استهزاء ميكردند ، و براى اسلام نقشههاى سرّى مىكشيدند ، و با كفّار و مشركين در باطن دست داشتند .
وَ يَقُولُونَ طاعَةٌ فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ وَ اللَّهُ يَكْتُبُ ما يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا .
« 2 »
« منافقين ميگويند : اى رسول خدا ؟ ما در برابر فرمان خدا و امر تو مطيع و فرمان برداريم ! ليكن چون از نزد تو خارج ميشوند جماعتى از آنان به غير از آنچه تو ميگوئى ، شبانه تدبير مىكنند ؛ و خداوند گفتار آنان را در آن مجالس مينويسد و ثبت مىكند . پس تو از آنها روى گردان ، و توكّل بر خدا كن ؛ و خداوند در تكفّل امور تو كافى است ! »
و بر همين اساس است كه در قرآن آمده است :
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، ج 39 ، ص 56
( 2 ) آيه 81 ، از سورهء 4 : النّسآء