حضرت فرمود : تو عبد الرّحمن بن ملجم مرادى هستى ؟ !
گفت : آرى !
حضرت گفتند : اى غزوان ! « 1 » يك اسب أشقر ( كه رنگ قرمز خوشى دارد ) به او بده !
غزوان يك اسب خوشرنگ قرمز مائل به قهوهاى براى او آورد ، و ابن ملجم سوارش شد و عنان او را به دست گرفت . و چون پشت كرده و ميرفت حضرت فرمودند :
من ارادهء عنايت و عطا و بخشش به او دارم و او ارادهء كشتن مرا دارد ؛ حال بايد كسى كه به عُذر من در مقابل او قيام كند و دفاع از حقّ من كند بيايد . »
و در « مناقب » ابن شهرآشوب وارد است كه :
إنَّهُ جَاءَهُ لِيُبَايِعَهُ ، فَرَدَّهُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَثا ؛ فَبَايَعَهُ وَ تَوَثَّقَ مِنْهُ أَلَّا يَغْدِرَ وَ لَا يَنْكُثَ .
فَقَالَ : وَ اللهِ مَا رَأَيْتُكَ تَفْعَلُ هَذَا بِغَيْرِى !
فَقَالَ : يَا غَزْوَانُ ! احْمِلْهُ عَلَى الاشْقَر ، فَأَرْكَبَهُ . فَتَمَثَّلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِين عَلَيْهِ السَّلَامُ :
أُرِيدُ حَيَوتَهُ وَ يُرِيدُ قَتْلِى * عَذِيرَكَ مِنْ خَلِيلِكَ مِنْ مُرَادِ
امْضِ يَا بْنَ مُلْجَمٍ ! فَوَ اللهِ مَا أَرَى تَفِىَ بِمَا قُلْتَ ! « 2 »
« چون ابن ملجم آمد با أميرالمؤمنين عليه السّلام بيعت كند حضرت او را دو بار يا سه بار ردّ نمود ، و پس از آن با او بيعت كرد و از او ميثاق گرفت كه مكر و خدعه نكند و بيعت را نشكند .
هامش
( 1 ) . غزوان نام مأمور حضرت است .
( 2 ) « مناقب » ابن شهرآشوب ، طبع سنگى ، ج 2 ، ص 79 و 80