فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ * يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ * وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ * وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ
. « 1 »
« پس زمانى كه صداى كوبنده ( صاخّة ) پديدار شود ، روزى است كه مرد از برادرش فرار مىكند ، و از مادرش و پدرش ميگريزد ، و نيز از زن و فرزندانش گريزان است . »
و نيز از آن تعبير به نَقْر و زَجْر شده است :
فَإِذا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ * فَذلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ * عَلَى الْكافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ
. « 2 »
« پس چون در ناقور ( بوق ) دميده شود ، پس آن روز ، روز مشكل و سختى است ، و بر كافران آسان نيست . »
فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ فَإِذا هُمْ يَنْظُرُونَ
. « 3 »
« پس غير از يك زجرهاى نيست كه همه زنده شده و نگاه مىكنند . »
و نيز به نداى منادى از آن سخن رفته است :
وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ
. « 4 »
« و استماع كن در روزى كه منادى از مكان نزديك ندا مىكند . »
بارى ، اين مطالب تا اينجا راجع به تفسير
مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ
بود ، و دانستيم كه موجودات برزخيّه و فرشتگان و ارواح سماويّهء از مؤمنان هستند . و نيز دانستيم كه صيحهاى كه با آن
هامش
( 1 ) آيات 33 تا 36 ، از سورهء 80 : عبس
( 2 ) آيات 8 تا 10 ، از سورهء 74 : المدّثّر
( 3 ) آيه 19 ، از سورهء 37 : الصّافّات
( 4 ) آيه 41 ، از سورهء 50 : ق