رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم عطاياى بيت المال را بين ما و آنها و أعراب بالسّويّه قسمت ميكرد ، و به سلمان فارسى و بلال حَبشى و صُهَيب رومى از عرب زن داد و با آنها در ازدواج فرقى ننهاد ، امّا اين دسته از أعراب از اين كار ابا دارند و ميگويند : ما چنين كارى نمىكنيم .
أمير المؤمنين عليه السّلام براى مذاكره و متقاعد ساختن رؤساى أعراب به نزد آنها رفتند و در اين موضوع با آنها تكلّم كردند .
آنها صداى خود را به فرياد بلند نموده و با صيحه گفتند : چنين كارى را نمىكنيم اى أبو الحسن ! چنين كارى را نمىكنيم .
حضرت با حالت خشم در حالى كه رِداى ايشان به روى زمين كشيده ميشد خارج شدند و گفتند :
اى گروه مَوالى ! اينها شما را همچون يهود و نصارى پنداشته و با شما معاملهء يهود و نصارى مىكنند .
از شما دختر ميگيرند ولى به شما دختر نميدهند ، و از بيت المال به مقدارى كه خودشان بر ميدارند به شما نميدهند .
شما دنبال تجارت برويد و معاش خود را از آن تتميم نمائيد ، خدا شما را رحمت كند !
چون من از رسول خدا شنيدم كه ميفرمود : روزى دَه جزء است ، خداوند نُه جزء آن را در تجارت قرار داده و يك قسمت آن را در چيزهاى ديگر « 1 » .
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » كمپانى ، ج 9 ، ص 638