أشعار امام صادق عليه السّلام در لزوم اجتناب از معصيت
و دربارهء لزوم اجتناب از معصيت ، حضرت صادق عليه السّلام چه نغز و شيرين سرودهاند :
تَعْصِى الإلَهَ وَ أَنْتَ تُظْهِرُ حُبَّهُ * هَذَا لَعَمْرُكَ فِى الْفِعَالِ بَدِيعُ
لَوْ كَانَ حُبُّكَ صَادِقاً لَاطَعْتَه * إنَّ الْمُحِبَّ لِمَنْ يُحِبُّ مُطِيعُ « 1 »
« تو معصيت خدا را ميكنى درحالىكه اظهار محبّت او را مىنمائى ؛ سوگند به جان تو كه در ميان كارها اين يك كار تازه و شنيدنى است .
اگر در محبّت به خدا صادق باشى بايد متابعت و اطاعت او را بنمائى ، چون شخص محبّ طبعاً مطيع حبيب خود خواهد بود » .
فرق بهشت خلد و بهشت عدن
بارى ، بهشت برزخى بهشت خُلد نيست چون در بهشت خلد ، خلود است و كسى كه در آن برود ديگر بيرون نمىآيد ؛ همانطور كه قريباً دربارهء بهشت آدم گذشت كه اگر بهشت خلد بود ديگر او را بيرون نميكردند .
دربارهء بهشت عَدْن آمده است كه بهشت برزخى است ، چون در آنجا روزى بهشتيان به صبح و شب تقسيم شده است و در بهشت قيامتى صبح و شب نيست .
جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمنُ عِبادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا * لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً إِلَّا سَلاماً وَ لَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيها بُكْرَةً وَ عَشِيًّا
. « 2 »
هامش
( 1 ) « مناقب » ابن شهرآشوب ، طبع حروفى ، ج 4 ، ص 275
( 2 ) آيه 61 و 62 ، از سورهء 19 : مريم