أقول : روايت اوّل را كه سيّد در « مصباح الزّآئر » آورده است در « وسآئل الشّيعه » ج 2 ، ص 414 ، كتابُ المَزار از شيخ طوسى با إسناد خود از حسن بن محبوب از عَمرو بن أبى مِقْدام از پدرش روايت مىكند كه گفت : من بر حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام در بقيع مرور كردم و سپس با يكديگر به قبر مردى از شيعيان كه از اهل كوفه بود گذشتيم ؛ حضرت كنار قبرش ايستاد و گفت : اللَهُمَّ ارْحَمْ غُرْبَتَهُ - تا آخر اين دعا را .
و نيز در « وسآئل الشّيعة » ج 1 ، ص 167 و 168 ، در كتاب طهارت در ابواب زيارت اهل قبور و خواندن دعاهاى وارد شده ، روايات بسيارى را به همين مضامين ذكر فرموده است .
و در ص 168 ، از همين جلد از محمّد بن يعقوب از علىّ بن إبراهيم از پدرش از عبدالله بن مُغيرَة از عبدالله بن سنان روايت مىكند كه :
قُلْتُ لِابِى عَبْدِاللَهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ : كَيْفَ التَّسْلِيمُ عَلَى أَهْلِ الْقُبُورِ ؟
فَقَالَ : نَعَمْ ، تَقُولُ : السَّلَامُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنَ الْمُؤمِنِينَ وَ الْمُسْلِمِينَ ؛ أَنْتُمْ لَنا فَرَطٌ ، وَ نَحْنُ إنْ شآءَ اللَهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ .
« به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم : سلام كردن بر اهل قبور چگونه است ؟
فرمود : آرى ، ميگوئى : سلام بر اهل اين خانهها از مؤمنين و مسلمين ؛ شما زودتر از ما جلودار بوده و به پيش رفتهايد ، و ما نيز
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 231
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٣١