حضرت فرمود : آرى . عرض كردم : آيا آنها از رفتن ما به قبرهايشان مطّلع ميشوند ؟
فرمود : سوگند به خدا آرى ، از آمدن شما بر سر قبرهايشان خبردار ميشوند و خوشحال ميگردند و با شما انس ميگيرند .
عرض كردم : در وقتى كه ما به سر قبورشان رفتيم چه بگوئيم ؟
حضرت فرمود : بگو :
اللَهُمَّ جَافِ الارْضَ عَنْ جُنُوبِهِمْ ، وَ صَاعِدْ إلَيْكَ أَرْوَاحَهُمْ ، وَ لَقِّهِمْ مِنْكَ رِضْوَانًا ، وَ أَسْكِنْ إلَيْهِمْ مِنْ رَحْمَتِكَ مَا تَصِلُ بِهِ وَحْدَتَهُمْ وَ تُؤْنِسُ وَحْشَتَهُمْ ؛ إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ .
« بار پروردگارا ! زمين را از اطراف پهلوهاى آنان بگستران ، و ارواح آنانرا بسوى خود بالا بر ، و مقام رضوان و خشنودى خود را بدانها برسان ، و از رحمت خود رحمتى را در آستانه آنها فرود آور كه با آن تنهائيشان تبديل به جمعيّت گردد و وحشت آنها تبديل به انس شود ؛ بدرستيكه تو بر هر كارى توانائى . »
و چون در بين قبرها هستى يازده مرتبه سوره قُلْ هُوَ اللَهُ أَحَدٌ را قرائت كن و ثوابش را به روح آنان هديّه كن ، روايت شده است كه : كسى كه اين عمل را بجاى آورد خداوند به عدد مردگان به او ثواب و پاداش دهد ؛ و بقيّه أخبارى كه در اين باب وارد است در كتاب طهارت در ابواب دفن گذشت . « 1 »
هامش
( 1 ) « مستدرك الوسآئل » طبع سنگى ، ج 2 ، ص 230 ، كتاب حجّ ، ابواب مزار