به جهت نفسِ همين ارتباط تعبير به عالم قبر نمودهاند و از سؤالات برزخيّه تعبير به سؤال عالم قبر نمودهاند ؛ و مردهء مؤمن را بايد احترام نمود بدنش هم داراى احترام است .
قبر بايد به اندازهء بدن او باشد ، مرده را در ميان قبر راحت بخوابانند ، قبر را به اندازهء كافى گود كنند . در جائى كه كسى ميخواهد از دنيا برود كارى نكنند كه از نزول ملائكه جلوگيرى كند ؛ آدم جُنُب داخل نشود ، قرآن قرائت كنند ، پاى محتضر را به سمت قبله دراز كنند ، دعاى عديله بخوانند ، سورهء يس و صافّات بخوانند ، آهن يا چيز سنگين روى شكم او نگذارند ، افرادى كه وارد ميشوند اگر با وضو باشند چه بهتر است چون اينجا محلّ نزول فرشتگان و ارواح مقدّسهء معصومين است .
چون از دنيا رفت براى تشييع او مؤمنين اجتماع كنند و او را با سه آبِ سدر و كافور و آب خالص سه بار غسل دهند و در سه پارچه يا پنج جامه كفن كنند و بر كفن ، جوشن كبير و أسماء الله را بنويسند و مؤمنين نيز شهادت خود را بر كفن او مرقوم دارند .
بعد او را وارد در قبرستان كنند و تا هنگام ورود در قبر تدريجاً نزديك به قبر بنمايند ، اگر مرد است بدن را از پائين قبر و اگر زن است از پهلوى قبر داخل كنند ، و در ميان قبر صورت او را برهنه نموده و روى خاك گذارند ، كنايه از آنكه خداوندا بهترين جاهاى بدن خود را كه موجب شرف و آبروى من بود اينك در مقابل مقام عظمت و جلال تو به روى خاك مىنهم ، و بر او تلقين بخوانند و جَريدَتَين در زير
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 184
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٨٤